tonnaer.punt.nl
Zaterdag ben ik voor nop naar het ziekenfonds gegaan. Aangezien de huidige inschrijving pas over drie weken afloopt, was verlenging nog niet mogelijk. Het aardige meisje achter de balie zei, dat vanwege interne administratieve processen, verlenging pas zo'n twee-drie dagen voor de einddatum mogelijk was.
Toen ik zei dat ik een week voor de einddatum zou vertrekken, en pas een week erna weer in Rome zou zijn, zei ze dat dat geen enkel probleem is. Te laat verlengen is geen probleem, te vroeg dus wel.
Heb ik een keer alle documenten op orde, is het weer niet goed. Laat het maar aan de italiaanse bureaucratie over om nutteloze complicaties te verzinnen.
Lees meer...
De justitie in Italië is langzaam. Heel langzaam. Dat wisten de italianen allang. Maar nu is het officieel. Volgens een rapport van de Wereldbank staat Italië op de 156e plaats van 181 landen voor wat betreft de efficiëntie van de justitie. Het gaat in dit rapport om economische geschillen in het bedrijfsleven, maar het geeft een goed beeld van de algehele situatie. Slechter dan Angola, Gabon, Guinea, en maar net iets beter dan Gibuti, Sri Lanka, Trinidad. Een gemiddeld proces wegens contractbreuk duurt maar liefst 1210 dagen (ruim 3 jaar), tegen een OECD gemiddelde van 462 (Nederland staat op de 34e plaats met 514 dagen).
 
België is 22e (505 dagen) en Spanje 54e (515 dagen).
De top tien is: 1) Hongkong, 2) Luxemburg, 3) IJsland, 4) Letland, 5) Finland, 6) Verenigde Staten, 7) Noorwegen, 8) Korea, 9) Duitsland, 10) Frankrijk.
 
Het volledige rapport (PDF) is hier te downloaden.
 
Het is allang bekend dat het slakkentempo van de justitie één van de redenen is van de zwakke italiaanse economie (niemand investeert zijn geld als het vervolgens jaren duurt om gerechtigheid te krijgen in het geval van contractbreuk), maar er is niets veranderd (ook in 2008 stond Italië op plaats 156). De enige reden dat Italië nog niet volledig ko is gegaan, is dat de banken zo ouderwets zijn, dat het hele subprime debacle vrijwel aan het land voorbij is gegaan. Helaas gaat hetzelfde niet op voor de globale economische recessie. Als het goed gaat, gaat het in Italië wat minder goed. Als het slecht gaat, gaat het in Italië slechter. En nu gaat het overal heel erg slecht...
Lees meer...   (1 reactie)
Veel italianen zijn katholiek (ruim 90%), ook al gaat een groot deel nooit naar de kerk (Pasen, Kerst, doop, comunie, huwelijken en begrafenissen uitgezonderd), en doet een nog groter deel wat hij/zij zelf wil, zonder zich iets van het Vaticaan aan te trekken. Maar traditie is belangrijk, dus willen ze bijna allemaal in de kerk trouwen (toen wij trouwden, waren we die maand de enigen die niet in de kerk trouwden, zo zag ik een tijdje later in een statistiekje in een krantenartikel). Zo'n kerkelijk huwelijk wordt door de italiaanse staat erkend, dus dat is lekker makkelijk.
Maar... er schuilt een addertje onder het gras. Het kerkelijk huwelijk kan ook door de kerk ontbonden worden, en in bijna alle gevallen wordt die ontbinding òòk door de italiaanse staat erkend. En ontbinding is niet hetzelfde als scheiding: in het geval van ontbinding is het alsof het huwelijk nooit plaats heeft gevonden. En heeft men dus ook geen recht op alimentatie e.d.
Dat ondervond een vrouw, die getrouwd was met een man die een ernstige ziekte had. Om te voorkomen dat zij en eventuele kroost de ziekte zouden krijgen, hadden ze altijd veilige sex bedreven. En geboortebeperking, om wat voor reden dan ook, is tegen de regels van de katholieke kerk, en een reden om het huwelijk ongeldig te verklaren. Het is me niet bekend om welke reden de twee wilden scheiden, maar de vrouw, die tegen de erkenning door de staat van de ontbinding door de kerk in beroep ging, is door het hof van cassatie in ongelijk gesteld. Voor haar dus geen alimentatie, en geen recht op de goederen van de echtgenoot.
 
Tsja, geloof. Het kost wat, maar dan heb je ook niets.
Lees meer...   (3 reacties)
De italiaanse politiek. Berlusconi, Cicciolina. Theater, emoties. Beloftes, heel veel beloftes. Veel geschreeuw en weinig wol. Vriendjespolitiek.
 
Is er dan niet meer? Vast wel. Vooroordelen? Zeker. Maar de politici doen dan ook wel erg hun best om die vooroordelen te bevestigen. Een bloemlezing van de afgelopen week:
 
1. De staatsomroep (Rai) is hier stevig in handen van de regering. Om een schijn van democratie op te houden, is de voorzitter van de garantie-commissie een lid van de oppositie. Alleen beviel de keuze van de oppositie Berlusconi niet, en dus kozen de regeringspartijen een ex DC-er (het italiaanse CDA, opgeheven tijdens Tangentopoli), nu lid van de grootste oppositiepartij. Zijn partij sommeerde hem te weigeren, maar hij weigerde dat. "Zodra er een akkoord tussen de partijen is, treed ik af". Het akkoord is er nu, maar hij weigert af te treden. Met als gevolg dat hij uit de partij is gezet. Naar goede christen-democratische (maar niet alleen) traditie: als je een zetel hebt, dan laat je die nooooooooit meer los.
 
2. Chiodi (partijgenoot van Berlusconi) wil graag president van de regio Abruzzo worden. En heeft een ander oud italiaans gebruik (het kopen van stemmen) naar nieuwe hoogte getild: hij heeft een reclamespot op zijn site en op youtube gezet, waarin hij jongeren oproept om hun CV in te leveren bij de promotiestands van zijn partij. Met de belofte dat ze in januari (na de verkiezingen) op gesprek kunnen komen. Een baan in ruil voor een stem.
 
3. Een ex-parlementslid van de communistische partij heeft deelgenomen aan de italiaanse versie van Expeditie Robinson (Isola dei famosi), èn gewonnen. Was er eerst kritiek vanuit de partij op de deelname aan een reality door een (ex) parlementslid, nu ze gewonnen heeft wordt haar winst zelfs vergeleken met die van Obama. En wil de partij haar graag kandidaat stellen voor de europese verkiezingen. Geheel on-italiaans heeft ze gewijgerd.
Lees meer...   (3 reacties)
Gelukkig zijn er nog personen die de zaken in het juiste perspectief zien. Die ondanks een eindeloze beursval, groeiende werkloosheid, torenhoge belastingen (Italië heeft de op vijf na hoogste belastingdruk, maar in tegenstelling tot de nummers 1 t/m 5, waaronder Zweden, Denemarken en Noorwegen, krijg je er hier vrijwel niets voor terug), schrijnende armoede (7,5 miljoen Italianen moeten leven van 500-600 euro per maand), die dus ondanks dit alles nog weten wat ècht belangrijk is.
Het parlement buigt zich binnenkort over een voorstel om de medische kosten voor huisdieren (de dierenarts) te laten vergoeden door het ziekenfonds. Dus als onze schildpad zich niet lekker voelt, dan draait mijn buurman ook op voor de medische kosten.
Het is dat het geen één april is, anders had ik even hartelijk gelachen. Maar helaas, het is waar.
Misschien een ideetje voor de Partij voor de Dieren?
Lees meer...
Een tijdje geleden schreef ik over wat te doen om je in te schrijven in het bevolkingsregister in Rome. De vervanging van de verblijfsvergunning waar toen sprake van was, heet officieel  'attestazione della regolarità del soggiorno per i cittadini della UE', oftewel 'verklaring van de legaliteit van het verblijf voor EU burgers'.

Vandaag ben ik naar het gemeentehuis in Rome geweest (XIII circoscrizione), omdat we verhuisd zijn. Een adreswijziging dus. Alle documentatie was in orde, totdat de mevrouw de 'attestazione' wilde zien. Zowiezo al raar, omdat het een document is dat de gemeente zelf afgeeft, dus ze kunnen zo zien of je legaal bent of niet. Maar nu werd beweerd dat dit attestaat alleen geldig is als er een 'bollo' van E14,62 op zit, en een ander gemeentelijk 'bollootje' van 52 cent. Een schrijven van het ministerie van binnenlandse zaken dat blijkbaar tussen juli (toen er van 'bolli' nog geen sprake was) en nu is aangekomen.

Toen ik vroeg of ik dan nà de adreswijziging (die wordt niet meteen ingevoerd, eerst moet de politie controleren of je er ècht wel woont) opnieuw die bolli zou moeten betalen, werd er even beraadslaagd en vervolgens beslist dat ik maar 1 keer hoef te betalen, voor de bolli op het nieuwe attestaat.

Oftewel, ze doen maar wat. Ik heb aan de centrale anagrafe geschreven voor verdere informatie, want het lijkt me niet erg legaal allemaal. Je kunt tegenwoordig alles autocertificeren, er mag geen verschil bestaan tussen italianen en EU burgers, en dan willen ze ineens geld voor een document dat je helemaal nergens nodig hebt, alleen bij de gemeente zelf!

Maar voorlopig heb ik dus niets betaald. En als ze net als de vorige keer dat document via de post opsturen, dan betaal ik zeker geen bolli. En als ik langs moet komen om het op te halen, dan doe ik dat pas als ik het ergens voor nodig heb. Aangezien ik mijn permesso nooit heb gebruikt, kan dat nog lang duren ;-)

Lees meer...   (3 reacties)
Google looft een prijzenpot van in totaal 10 miljoen dollar uit om de ontwikkeling van applicaties die draaien op Android, een open source besturingsysteem voor mobieltjes.
 
De hele wereld mag meedoen, behalve de landen die op de amerikaanse zwarte lijst staan (Cuba, Iran, Syrië, Noord Korea, Sudan en Myanmar), Quebec en Italië.
 
Waarom is Italië uitgesloten? Omdat volgens de italiaanse wet het gehele prijzenbedrag op een bevroren rekening gestort moet worden, de prijzen uitgereikt moeten worden in het bijzijn van een notaris en een wettelijke vertegenwoordiger van de consumentenbonden, er een omvangrijke documentatie moet worden overlegd aan maar liefst twee ministeries, en als de winnaar niet op komt dagen, dan moet de prijs aan no-profit organisaties worden geschonken. [bron: Metro Roma 15-11-2007]
 
De italiaanse bureaucratie heeft zelfs een gigant als Google op de knieën gekregen! 
Lees meer...   (1 reactie)
Afgelopen zaterdag was er niet alleen de Notte Bianca in Rome,  maar ook de V-day van Beppe Grillo. Beppe Grillo is een italiaanse cabaretier, die er over het algemeen nogal linkse ideeën op na houdt, en die sinds enige tijd aandacht probeert te krijgen voor een “volkswet” die het parlement zou moeten hervormen. Een initiatief dat noch de linkse, noch de rechtse partijen bevalt. Het waarom is snel duidelijk. Kort gezegd wil Grillo dat veroordeelden niet in het parlement gekozen mogen worden (er zijn momenteel meer dan 20 parlementsleden die veroordeeld zijn), dat men maximaal twee keer gekozen mag worden (om kastevorming en zetelvergroeiing te voorkomen), en dat men stemt op de persoon, en niet op de partij. Vooral de eerste twee punten zijn tegen het zere been (en de interesses) van een groot deel van de politici van alle kleuren.
 
Er wordt over getwist of de V-day een succes is geweest. Ondanks alle publiciteit vooraf, en de controverses achteraf, is er op de dag zelf door de media geen aandacht aan besteed. Geen enkel journaal heeft er beelden van. Niet alleen niet laten zien, maar zelfs niet gemaakt. De commerciële TV is in handen van Berlusconi, de publieke omroepen zijn ook politiek beïnvloed. Geen enkele partij had er belang bij er aandacht aan te besteden, en dus werd het evenement opportunistisch genegeerd.
 
De reacties achteraf zijn overigens symptomatisch voor de huidige italiaanse politiek. Niemand is ingegaan op de inhoud. Men heeft kritiek op de initiatiefnemer (“een komiek moet zich niet met politiek bezig houden”; “waarom gaat hij de politiek niet in”) en op de manier waarop er aandacht wordt gevraagd voor het wetsvoorstel (de manifestaties). Het parlementslid Casini maakte het wel heel bont. Tijdens de manifestatie werd er kritiek geleverd op de zogenaamde wet-Biaggi, waarmee de arbeidsmarkt is geflexibiliseerd. De wet is genoemd naar een man (Biaggi) die eraan gewerkt heeft en die daarom een aantal jaar geleden door de Rode Brigades is vermoord. En Casini beschuldigt Grillo nu ervan de Rode Brigades te steunen! De persoon en de wet worden voor het gemak maar even één en hetzelfde. Biaggi is een held, gedood door terroristen, en dus is kritiek op de wet niet toegestaan.
 
Dit soort afleidingstactieken zijn heel gewoon. Toen Montezemolo (baas van Ferrari, van de Fiat en voorzitter van de italiaanse VNO) kritiek uitte op de regering Berlusconi, werd hij ervan beschuldigd “politiek te bedrijven”. Ondernemers moeten in Italië ondernemen, de politici denken aan de politiek. Dat het ondernemen erg moeilijk wordt als de politiek bepaalde zaken niet regelt, is niet van belang.
 
Toen de Hyena’s (een satirisch programma) met een smoes het zweet van een vijftigtal parlementariërs met een papieren zakdoekje hadden afgeveegd, en vervolgens laten testen op de aanwezigheid van drugs, was het land te klein! De privacy, dat was een inbreuk op de privacy! De rechter verbood de uitzending. Een parlementslid wilde naar de rechter stappen. Bijna niemand had het erover dat een derde van de “slachtoffers” positief was, oftewel drugs gebruikt had. En uiteindelijk is het in de doofpot beland. Zoals zoveel hier.
 
Wie geïnteresseerd is in de V-day en het wetsvoorstel, kan er meer over lezen op de engelse versie van de weblog van Grillo.
Lees meer...   (2 reacties)
Een paar dagen geleden besloot de Confindustria (de italiaanse VNO zeg maar) op Sicilië, dat leden die beschermingsgeld aan de maffia betalen, geroyeerd worden. Dit omdat de ondernemers er meer dan genoeg van hebben om de maffia te betalen voor "bescherming".
 
Een heel nobel standpunt. Jammer alleen, dat woorden makkelijker zijn dan daden. Veel makkelijker zelfs. Veel minder gevaarlijk ook. In de krant Metro (Rome) van vandaag, lees ik dat de afgelopen dagen twee ondernemers in hun benen zijn geschoten (gambizzato in het italiaans, ze hebben er zelfs een werkwoord voor), één rolluik is doorzeefd met kogels en dat er brand is gesticht in verschillende winkels en bouwplaatsen. Allemaal meer of minder geweldadige waarschuwingen van de maffia, dat je maar beter gewoon kunt betalen. Als je blijft weigeren, kan dat zelfs de dood tot gevolg hebben. Dat gebeurt gelukkig maar zelden. Bijna niemand houdt het tot dat punt vol.
 
Heel goed dus om de ondernemers op hun daden aan te spreken, maar dan moet je wel zorgen voor een goede bescherming tegen dit soort wraakacties. Als ik moet kiezen tussen een kogel in mijn been en uit de VNO gezet worden, dan weet ik het wel.
 
Het voorstel kreeg de volledige goedkeuring van de politieke partijen. Alleen maakten Minister voor de infrastructuur Di Pietro en de Hoge commissaris voor de strijd tegen de corruptie (prachtige titel) Serra de kanttekening, dat ondernemers die smeergeld betalen, toch eigenlijk ook wel gerroyeerd zouden moeten worden. Dat mag immers ook niet. Sterker nog, terwijl onder bedreiging betalen aan de maffia misschien moreel niet aanvaardbaar is, is het niet strafbaar. Vrijwillig smeergeld betalen, is wel strafbaar. Dat is namelijk corruptie.
 
Ik heb nog geen reaktie van de ondernemers gehoord. Het is natuurlijk ook een erg gevoelige kwestie. Het beschermingsgeld is een verliespost. Dat betaalt liever niemand. Het smeergeld daarentegen is een investering. Uiteindelijk verdien je daar mee. Iedereen (dat wil zeggen de ondernemer en degene die het smeergeld ontvangt) wordt daar beter van. Behalve de belastingbetaler. Maar die telt in dit land niet mee. Het feit dat slechts twee politici (één ex-openbaar aanklager (di Pietro), de ander doet gewoon zijn werk) over het smeergeld hebben gepraat, is een ander veelzeggend signaal.
Lees meer...   (2 reacties)
Aangezien de informatie op de site van de Nederlandse Ambassade verouderd is, en ook die op de diverse sites van de deelgemeentes (Municipi) in Rome vaak tegenstrijdig, incompleet of verouders is, heb ik deze week een corrispondentie per email gevoerd met een dame van de Anagrafe Centrale te Rome. In het begin kreeg ik een kort (en incompleet) antwoord, ma naar wat doorvragen kwam de informatie boven tafel.
 
Mijn vraag was wat een EU-burger moet doen om de residentie (residenza) in Rome aan te vragen. De volgende informatie heeft dan ook betrekking op Rome. In theorie zou het in heel Italië zo moeten zijn, maar in de praktijk is het nog maar de vraag of zelfs in heel Rome op dezelfde manier gewerkt wordt. Helemaal omdat de nieuwe regels pas op 11 april zijn ingegaan. De kans is groot dat een flink deel van de ambtenaren er nog niet van op de hoogte is.
 
Hier volgt het antwoord (in het italiaans) en daarna mijn vertaling.
 
"Mi scuso per il ritardo, nel risponderLe, ma dall'11 aprile sono cambiate le modalità e solo  da qualche giorno che sono in vigore.
Il cittadino comunitario deve produrre:   
1     passaporto
2     codice fiscale che si prende presso l'AGENZIA DELLE ENTRATE
3    ISCRIZIONE ALL'INPS (ISTITUTO pREVIDENZA sOCIALE)
4     ISCRIZIONE ALL'INAL (Istituto Assistenza Malattie e Infortuni)  o una Assicurazione privata che copra
        le cure Mediche
5     Una dichiarazione del Datore di Lavoro che dichiari a quanto ammonta il suo reddito  annuo.
 
Con questa documentazione si deve presentare al Municipio di appartenenza,  dove andrà ad abitare e
sarà l'impiegato del Comune che dopo aver perfezionato la pratica di residenza lE RILASCERà IL PERMESSO DI SOGGIORNO.
   Prima per i cittadini UE era molto più semplice.
    Spero di essere stata esaustiva, se ha qualche dubbio può chiamare 060606 telefonicamente e si fa mettere in contatto con il suo Municipio di appartenenza per svolgere la pratica.
Distinti saluti
urp anagrafe"
 
Vertaling:
 
Ik veronschuldig me voor de late reaktie, maar vanaf 11 april zijn de regels veranderd en pas sinds enkele dagen zijn ze ingevoerd.
De EU-burger moet meenemen:
1) paspoort  [moet geldig zijn]
2) Codice fiscale (SOFI-nummer) dat men moet aanvragen bij de Agenzia delle Entrate (belastingdienst)
3) Bewijs van inschrijving INPS
4) Bewijs van inschrijving INAL (ziekenfonds) of van een particuliere ziekenkostenverzekering
5) Een verklaring van de werkgever waarin deze verklaart hoeveel het jaarlijkse inkomen is
6) Het koop- of huurcontract van de woning, of, indien u bij iemand intrekt, een ondertekende verklaring (af te halen op het Municipio) van de hoofdbewoner en een kopie van zijn/haar geldig legitimatiebewijs [dit stond niet in de mail van de gemeente, maar was en is nodig; anders zou iedereen zich in kunnen schrijven op jouw adres]
 
Met deze documenten moet u zich melden bij het Municipio waar u gaat wonen, en de ambtenaar zal, nadat de aanvraag van de residentie verwerkt is, ook uw VERBLIJFSVERGUNNING afgeven. [Er staat niet bij hoelang de hele procedure duurt, maar dat was zo'n 6 maanden voor de residentie vòòr de wetswijziging, en ik neem aan dat dat niet korter is geworden].
 
Eerst was het voor EU-burgers veel eenvoudiger.
Ik hoop dat dit antwoord voldoende is, als u nog twijfels heeft kunt u het nummer 060606 (gemeente Rome) bellen en u laten doorverbinden met uw Municipio."
 
Na nog wat verder doorvragen, is gebleken dat de wet niet met terugwerkende kracht is ingegaan, dus wie voor 11 april de residentie heeft aangevraagd, hoeft niet alsnog alle nieuwe documentatie op te hoesten. En wie eenmaal de residentie heeft gekregen (ook na 11 april) hoeft bij daaropvolgende adreswijzigingen niet opnieuw alle documenten te produceren. Paspoort en koop/huurcontract of verklaring van de hoofdbewoner van het pand en een kopie van diens legitimeringsbewijs zouden voldoende moeten zijn.
 
Hoe verder je in dit land nadenkt over iets, en hoe verder je doorvraagt, des te meer vraagtekens roep je op. Zo was de verblijfsvergunning sinds 1 januari van dit jaar voor EU-burgers afgeschaft. En nu komt hij via een zijdeur weer terug. Alleen hoef je niet meer naar de Questura, maar krijg je hem van de gemeente bij de aanvraag van de residentie.
Ik vraag me af hoe dat moet met de personen die tussen 1 januari en 11 april 2007 de residentie hebben aangevraagd/gekregen. In die korte periode bestond de verblijfsvergunning even niet meer.
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl